Het hart pompt ongeveer 60 à 80 keer per minuut in rust. Bij inspanning kan dit oplopen tot 160 à 180 keer per minuut omdat de spieren en organen dan meer zuurstof nodig hebben. Per 24 uur trekt het hart dus minstens 100.000 keer samen en verplaatst het een kleine 10.000 liter bloed in het lichaam.
Het normale hartritme kan door allerlei oorzaken verstoord worden (bijvoorbeeld ouderdom of ziekte). We spreken dan van hartritmestoornissen. Dit kan zich uiten in een langzaam ritme of te veel en snelle slagen per minuut.
Twee van de meest voorkomende hartritmestoornissen zijn het ‘Sick Sinus Syndrome’ (zieke sinusknoop syndroom) en het ‘AV-blok’ (atrio-ventriculair blok).
Het ‘Sick Sinus Syndrome’
Hierbij is er een afname van de hartfrequentie, waarbij de sinusknoop minder vaak elektrische prikkels afgeeft. Bij een inspanning kan het hart zich niet meer aanpassen aan de zuurstofvraag op dat moment. De hersenen reageren zeer gevoelig op deze verminderde toevoer, met als gevolg flauwte, duizeligheid of kortstondige bewusteloosheid.
Het AV-blok
Hierbij kan de geleiding van het elektrisch signaal tussen de sinusknoop en de AV-knoop gedeeltelijk of volledig geblokkeerd zijn. Het AV-blok wordt onderverdeeld in verschillende gradaties van hevigheid (graad I tot III). Bij het ‘totale’ AV-blok is de elektrische geleiding tussen de boezem en de kamer volledig onderbroken.
Soms is een EFO (=elektrofysiologisch onderzoek) nodig om de juiste ritmestoornissen op te sporen.
